Τραυματισμός Ώμου Αθλητή

Οι τραυματισμοί του ώμου είναι συνηθισμένοι στους αθλητές που ασχολούνται με αθλήματα ρίψης, λόγω των επαναλαμβανόμενων και υψηλής έντασης κινήσεων που καταπονούν την άρθρωση του ώμου. Ο ώμος είναι μια πολύπλοκη δομή που περιλαμβάνει τον στροφικό πέταλο, το λαβράκι, τους τένοντες, τους συνδέσμους και τους μύες, οι οποίοι είναι επιρρεπείς σε τραυματισμούς από τις επαναλαμβανόμενες κινήσεις και τις δυνάμεις που ασκούνται σε αθλήματα ρίψης.

Συνηθισμένοι τραυματισμοί ώμου στους αθλητές ρίψης

Τραυματισμοί Στροφικού Πετάλου

αποτελείται από τέσσερις μύες και τένοντες που σταθεροποιούν τον ώμο. Οι τραυματισμοί σε αυτήν την περιοχή είναι συχνοί και περιλαμβάνουν διατάσεις, τενοντίτιδα ή ρήξεις.
Συμπτώματα: Πόνος κατά τη διάρκεια ή μετά τη ρίψη, αδυναμία και μειωμένο εύρος κίνησης.

Ρήξεις Λαβράκιου (Labrum)

Το λαβράκι είναι ένας δακτύλιος χόνδρου που περιβάλλει την ωμογλήνη και βοηθά να παραμένει η κεφαλή του βραχιονίου στη θέση της. Μια συνηθισμένη ρήξη είναι η SLAP (Superior Labrum Anterior and Posterior).
Συμπτώματα: Βαθύς πόνος στον ώμο, αίσθηση αστάθειας και κλικ ή πιάσιμο κατά την κίνηση.

Σύνδρομο Προστριβής (Impingement Syndrome)

Προκαλείται όταν οι τένοντες του στροφικού πετάλου συμπιέζονται μεταξύ των οστών του ώμου, οδηγώντας σε φλεγμονή και πόνο, ιδιαίτερα κατά τις κινήσεις πάνω από το επίπεδο του ώμου.
Συμπτώματα: Πόνος κατά την ανύψωση του χεριού, ειδικά πάνω από τον ώμο, και αίσθηση αδυναμίας.

Τραυματισμοί Τένοντα Δικεφάλου

Ο τένοντας του δικεφάλου συνδέει τον δικέφαλο μυ με τον ώμο και μπορεί να ερεθιστεί ή να υποστεί ρήξη λόγω υπερβολικής χρήσης ή κακής μηχανικής.
Συμπτώματα: Πόνος στο μπροστινό μέρος του ώμου, ιδιαίτερα κατά την ανύψωση ή τις κινήσεις πάνω από το κεφάλι, καθώς και ευαισθησία στην περιοχή του τένοντα.

Έλλειμμα Εσωτερικής Περιστροφής Γληνοβραχιονίου (GIRD

Πρόκειται για μια κατάσταση όπου υπάρχει απώλεια της εσωτερικής περιστροφής του ώμου, συχνά λόγω σφιξίματος της οπίσθιας κάψας του ώμου. Είναι συχνό στους αθλητές με επαναλαμβανόμενες κινήσεις πάνω από το κεφάλι.
Συμπτώματα: Μειωμένη εσωτερική περιστροφή του ώμου, πόνος και πιθανές αντισταθμιστικές κινήσεις που οδηγούν σε άλλους τραυματισμούς.

Διαχείριση και Θεραπεία

– Ανάπαυση και Τροποποίηση Δραστηριότητας:
Η μείωση ή η διακοπή των δραστηριοτήτων ρίψης για να επιτραπεί η ανάρρωση του ώμου είναι απαραίτητη. Η διάρκεια της ανάπαυσης εξαρτάται από τη σοβαρότητα του τραυματισμού.
– Φυσικοθεραπεία:
Εστίαση στην ενδυνάμωση του στροφικού πετάλου, των σταθεροποιητικών μυών της ωμοπλάτης και στη βελτίωση της ευλυγισίας. Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει συνήθως ασκήσεις για τη βελτίωση του εύρους κίνησης, της δύναμης και της μηχανικής του ώμου.
– Αντιφλεγμονώδη φάρμακα:
Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται υπό ιατρική επίβλεψη.
Ενέσεις Κορτικοστεροειδών:
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ενέσεις κορτικοστεροειδών μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να μειώσουν τη φλεγμονή, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις προστριβής ή θυλακίτιδας.

– Χειρουργική Επέμβαση:
Για σοβαρούς τραυματισμούς, όπως μεγάλες ρήξεις στο στροφικό πέταλο ή ρήξεις λαβράκιου, μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση. Αυτό συνήθως ακολουθείται από πρόγραμμα αποκατάστασης.
– Σωστή Μηχανική Ρίψης:
Η εξασφάλιση της σωστής τεχνικής είναι κρίσιμη για την πρόληψη και την αποκατάσταση των τραυματισμών. Η συνεργασία με έναν προπονητή ή ειδικό αθλητικής ιατρικής μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση της φόρμας και στη μείωση του κινδύνου επανατραυματισμού.
– Σταδιακή Επιστροφή στη Ρίψη:
Ένα προσεκτικά παρακολουθούμενο πρόγραμμα επιστροφής στη ρίψη είναι απαραίτητο μετά από έναν τραυματισμό. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει σταδιακή αύξηση της έντασης και του όγκου των ρίψεων υπό την καθοδήγηση ειδικού.

Πρόληψη

– Ενδυνάμωση και Προπόνηση: Τακτική προπόνηση ενδυνάμωσης που εστιάζει στο στροφικό πέταλο και στους σταθεροποιητές της ωμοπλάτης μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη τραυματισμών.
– Ευλυγισία: Η διατήρηση καλής ευλυγισίας στον ώμο και στη θωρακική σπονδυλική στήλη είναι απαραίτητη για την πρόληψη τραυματισμών που σχετίζονται με σφιξίματα ή περιορισμένη κίνηση.

– Σωστή Προθέρμανση: Μια ολοκληρωμένη προθέρμανση πριν από τις ρίψεις προετοιμάζει τους μύες και τις αρθρώσεις, μειώνοντας τον κίνδυνο τραυματισμών.
– Παρακολούθηση Όγκου Ρίψεων: Η αποφυγή υπερβολικής ρίψης, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια περιόδων κόπωσης, μπορεί να προλάβει τραυματισμούς υπερβολικής χρήσης.

Εάν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε αντιμετωπίζετε πόνο στον ώμο ως αθλητής ρίψης, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν ιατρό ή ειδικό αθλητικής ιατρικής για να καθορίσετε την καλύτερη πορεία δράσης. Η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να αποτρέψει σοβαρότερους τραυματισμούς και να οδηγήσει σε ταχύτερη και πιο αποτελεσματική ανάρρωση.