Οστεονέκρωση

Η οστεονέκρωση, γνωστή και ως άσηπτη νέκρωση ή ισχαιμική νέκρωση, είναι μια κατάσταση κατά την οποία το οστικό ιστό πεθαίνει λόγω διακοπής της αιμάτωσης (παροχής αίματος) σε μια περιοχή του οστού. Όταν το οστό δεν λαμβάνει αρκετό αίμα, αρχίζει να αποσυντίθεται και με την πάροδο του χρόνου μπορεί να καταρρεύσει. Συχνότερα επηρεάζει μεγάλες αρθρώσεις, όπως το ισχίο, το γόνατο ή τον ώμο.

Αίτια

Τραυματισμός

Σοβαροί τραυματισμοί, όπως κατάγματα ή εξαρθρώσεις, μπορούν να βλάψουν τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν το οστό.

Χρήση κορτικοστεροειδών

Μακροχρόνια χρήση κορτικοστεροειδών μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη ροή του αίματος στα οστά.

Κατανάλωση αλκοόλ

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μειώσει την αιμάτωση στα οστά.

Ιατρικές καταστάσεις

Ασθένειες όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος και οι λοιμώξεις αυξάνουν τον κίνδυνο.

Άλλοι παράγοντες

Η ακτινοθεραπεία, η χημειοθεραπεία και ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην εμφάνιση οστεονέκρωσης.

Συμπτώματα

– Πόνος: Το κυριότερο σύμπτωμα είναι ο πόνος, ο οποίος συνήθως επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.
– Χωλότητα: Όταν επηρεάζεται το ισχίο ή το πόδι, ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει χωλότητα.

– Δυσκαμψία και μείωση της κίνησης: Όσο η κατάσταση προχωρά, η άρθρωση μπορεί να γίνει δύσκαμπτη και να υπάρχει περιορισμός στις κινήσεις.

Διάγνωση

– Απεικονιστικές εξετάσεις: Η ακτινογραφία, η μαγνητική τομογραφία (MRI) και η αξονική τομογραφία (CT) χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της βλάβης του οστού.

– Σπινθηρογράφημα οστών: Χρησιμοποιείται για την ανίχνευση πρώιμων σημείων μειωμένης αιμάτωσης στο οστό.

Θεραπεία

Μη χειρουργικές επιλογές: Σε πρώιμα στάδια, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει παυσίπονα, περιορισμό της βάδισης και φυσικοθεραπείες.
Χειρουργικές επιλογές:
– Αποσυμπίεση του πυρήνα: Χειρουργική διαδικασία που μειώνει την πίεση στο οστό για να βελτιωθεί η κυκλοφορία του αίματος.

– Μεταμόσχευση οστού: Αντικατάσταση του κατεστραμμένου οστού με υγιές.
– Αντικατάσταση άρθρωσης: Σε προχωρημένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί αντικατάσταση της προσβεβλημένης άρθρωσης με τεχνητή.

Η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη για την πρόληψη περαιτέρω βλάβης και για τη μείωση του κινδύνου κατάρρευσης της άρθρωσης.