Κατάγματα Μηρού

Το κάταγμα του μηριαίου αφορά σπάσιμο ή ράγισμα του μηριαίου οστού, το οποίο είναι το μεγαλύτερο και ισχυρότερο οστό του ανθρώπινου σώματος και βρίσκεται στον μηρό. Συνήθως, τέτοιο κάταγμα προκαλείται από υψηλής έντασης τραυματισμούς, όπως τροχαία ατυχήματα, πτώσεις από ύψος ή αθλητικούς τραυματισμούς. Λόγω του μεγέθους και της αντοχής του μηριαίου, απαιτείται σημαντική δύναμη για να σπάσει, αν και σε ηλικιωμένα άτομα με οστεοπόρωση μπορεί να προκληθεί ακόμα και από μια απλή πτώση.

Τύποι Κατάγματος Μηριαίου

Κατάγματα του Σώματος του Μηριαίου:

Αυτά συμβαίνουν κατά μήκος του σώματος του μηριαίου και μπορεί να είναι εγκάρσια, λοξά, σπειροειδή ή κατακερματισμένα (όπου το οστό σπάει σε πολλά κομμάτια).

Κατάγματα στο Άνω Τμήμα του Μηριαίου (Κοντά στην Ισχιακή Άρθρωση):

Αυτά συχνά αναφέρονται ως κατάγματα ισχίου και είναι πιο κοινά στους ηλικιωμένους.
- Ενδοαρθρικά Κατάγματα: Συμβαίνουν εντός της κάψας της ισχιακής άρθρωσης.
- Εξωαρθρικά Κατάγματα: Συμβαίνουν εκτός της κάψας, περιλαμβάνοντας τα μεσοτροχαντήρια και τα υποτροχαντήρια κατάγματα.

Κατάγματα του Κάτω Τμήματος του Μηριαίου:

Αυτά συμβαίνουν κοντά στην άρθρωση του γόνατος και μπορεί να επηρεάσουν την αρθρική επιφάνεια του γόνατος.

Συμπτώματα

– Έντονος πόνος στον μηρό ή στο ισχίο
– Αδυναμία στήρξης του βάρους στο τραυματισμένο πόδι

– Πρήξιμο, μελανιά και παραμόρφωση του μηρού
– Συντόμευση ή ανώμαλη περιστροφή του ποδιού

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται συνήθως μέσω φυσικής εξέτασης και απεικονιστικών εξετάσεων, όπως ακτινογραφίες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν αξονικές τομογραφίες ή μαγνητικές τομογραφίες για πιο λεπτομερή απεικόνιση, ειδικά αν το κάταγμα επεκτείνεται στην άρθρωση.

Θεραπεία

Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο, τη θέση και τη σοβαρότητα του κατάγματος. Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

1. Συντηρητική Θεραπεία: Αυτή είναι σπάνια για τα κατάγματα μηριαίου, καθώς τα περισσότερα απαιτούν χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί έλξη ή γύψος, ιδίως για μικρά κατάγματα ή σε ασθενείς για τους οποίους η χειρουργική επέμβαση είναι πολύ επικίνδυνη.

2. Χειρουργική Θεραπεία:
– Ενδομυελική Ήλωση: Ένας μεταλλικός πείρος τοποθετείται στον μυελό του μηριαίου για να σταθεροποιήσει το κάταγμα.
– Πλάκες και Βίδες: Χρησιμοποιούνται για να συγκρατήσουν τα θραύσματα του οστού στη θέση τους, ιδίως σε κατάγματα κοντά στην άρθρωση.
– Εξωτερική Οστεοσύνθεση: Ένας μεταλλικός σκελετός χρησιμοποιείται εξωτερικά του σώματος για να σταθεροποιήσει τα θραύσματα του οστού. Αυτό συνήθως αποτελεί προσωρινή λύση.

Αποκατάσταση

Η ανάρρωση από κάταγμα μηριαίου μπορεί να είναι μακροχρόνια και απαιτεί φυσικοθεραπεία για την αποκατάσταση της δύναμης και της κινητικότητας.

Η έκταση της αποκατάστασης εξαρτάται από τη σοβαρότητα του κατάγματος, τη μέθοδο θεραπείας και τη γενική υγεία του ασθενούς.

Επιπλοκές

– Καθυστέρηση ή Μη Ένωση του Οστού: Το οστό μπορεί να αργήσει να επουλωθεί ή να μην επουλωθεί καθόλου.
– Λοίμωξη: Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ανοικτών καταγμάτων ή μετά από χειρουργική επέμβαση.

– Φλεβική Θρόμβωση (DVT): Λόγω της ακινησίας και της μειωμένης κίνησης μετά από τραυματισμό ή χειρουργείο.
– Λιπώδης Εμβολή: Σωματίδια λίπους μπορεί να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος και να προκαλέσουν επιπλοκές.

Τα κατάγματα μηριαίου είναι σοβαροί τραυματισμοί που απαιτούν άμεση ιατρική φροντίδα για να εξασφαλιστεί η σωστή επούλωση και να μειωθούν οι επιπλοκές.