Κάταγμα Ισχίου

Το κάταγμα ισχίου είναι ένας σοβαρός τραυματισμός που αφορά κυρίως τους ηλικιωμένους και περιλαμβάνει το σπάσιμο του άνω μέρους του μηριαίου οστού (μηριαίο). Εδώ είναι μερικά βασικά σημεία για τα κατάγματα ισχίου:

Τύποι Καταγμάτων Ισχίου:

Ενδοαρθρικό:

Συμβαίνει μέσα στην κάψα της άρθρωσης του ισχίου, συμπεριλαμβανομένου του αυχένα του μηριαίου οστού.

Διατροχαντήριο:

Συμβαίνει μεταξύ του μεγάλου και του μικρού τροχαντήρα (οστέινες προεξοχές στον μηρό).

Υποτροχαντήριο:

Συμβαίνει κάτω από τον μικρό τροχαντήρα.

Αιτίες:

1. Πτώσεις: Η πιο κοινή αιτία, ειδικά σε ηλικιωμένους με οστεοπόρωση (αδύναμα οστά).
2. Τραύμα: Όπως τροχαία ατυχήματα ή τραυματισμοί από αθλήματα υψηλής έντασης.

3. Οστεοπόρωση: Μια πάθηση που εξασθενεί τα οστά, κάνοντάς τα πιο ευάλωτα σε κατάγματα.
4. Ιατρικές Καταστάσεις: Ορισμένες καταστάσεις, όπως ο καρκίνος, μπορούν να εξασθενήσουν τα οστά και να οδηγήσουν σε κατάγματα.

Συμπτώματα:

1. Έντονος πόνος: Στην περιοχή του ισχίου ή της βουβωνικής χώρας, ειδικά κατά την προσπάθεια κίνησης ή φόρτωσης βάρους στο τραυματισμένο πόδι.
2. Αδυναμία κίνησης: Του ποδιού μετά από πτώση.

3. Οίδημα ή μώλωπες: Γύρω από την περιοχή του ισχίου.
4. Συντόμευση ή εξωτερική περιστροφή του ποδιού: Το τραυματισμένο πόδι μπορεί να φαίνεται πιο κοντό ή να έχει περιστραφεί προς τα έξω.

Διάγνωση:

1. Φυσική εξέταση: Έλεγχος για πόνο, οίδημα και παραμόρφωση.

2. Απεικόνιση: Ακτινογραφίες χρησιμοποιούνται κυρίως για τη διάγνωση. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί μαγνητική ή αξονική τομογραφία αν το κάταγμα δεν φαίνεται στις ακτινογραφίες.

Θεραπεία:

1. Χειρουργική επέμβαση: Η κύρια θεραπεία, συχνά περιλαμβάνει:
– Εσωτερική οστεοσύνθεση: Χρήση βιδών, πλακών ή ράβδων για σταθεροποίηση του οστού.
– Ημιαρθροπλαστική: Αντικατάσταση μέρους της άρθρωσης του ισχίου.
– Ολική αρθροπλαστική ισχίου: Αντικατάσταση ολόκληρης της άρθρωσης του ισχίου.

2. Αποκατάσταση: Φυσικοθεραπεία μετά την επέμβαση είναι ζωτικής σημασίας για την ανάρρωση.
3. Φαρμακευτική αγωγή: Αναλγητικά και μερικές φορές φάρμακα για την ενίσχυση των οστών (π.χ., διφωσφονικά).

Πρόγνωση και Επιπλοκές:

– Χρόνος ανάρρωσης: Διαφέρει, με τους ηλικιωμένους να χρειάζονται συχνά παρατεταμένη αποκατάσταση.

– Επιπλοκές: Μπορεί να περιλαμβάνουν λοιμώξεις, θρόμβους αίματος και μειωμένη κινητικότητα. Τα ποσοστά θνησιμότητας είναι επίσης υψηλότερα στους ηλικιωμένους λόγω σχετιζόμενων επιπλοκών.

Πρόληψη:

1. Πρόληψη πτώσεων: Εγκατάσταση μέτρων ασφαλείας, όπως χειρολαβές και απομάκρυνση εμποδίων στο σπίτι.
2. Υγεία των οστών: Εξασφάλιση επαρκούς πρόσληψης ασβεστίου και βιταμίνης D και συμμετοχή σε ασκήσεις με βάρη.

3. Ανασκόπηση φαρμάκων: Αποφυγή φαρμάκων που μπορεί να προκαλέσουν ζάλη ή πτώσεις.

Η έγκαιρη παρέμβαση και η κατάλληλη θεραπεία μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τα αποτελέσματα των καταγμάτων ισχίου, αλλά ο τραυματισμός αυτός συχνά αλλάζει τη ζωή των ασθενών, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους.