Εξάρθρημα Στερνοκλειδικής Άρθρωσης

Το εξάρθρημα της στερνοκλειδικής άρθρωσης αναφέρεται στην απομάκρυνση της κλείδας (κλείδωμα) από την κανονική της θέση στην στερνοκλειδική άρθρωση, δηλαδή το σημείο όπου η κλείδα συναντά το στέρνο (οστό του θώρακα). Αυτή η άρθρωση είναι σημαντική για την κίνηση και τη σταθερότητα του ώμου, καθώς συνδέει την κλείδα με το στέρνο, επιτρέποντας στο άνω άκρο να έχει ευρύ φάσμα κινήσεων.

Τύποι εξαρθρημάτων της στερνοκλειδικής άρθρωσης

Πρόσθιο εξάρθρημα

Η κλείδα εκτοπίζεται προς τα εμπρός, μπροστά από το στέρνο.
Αυτός είναι ο πιο συχνός τύπος εξαρθρήματος της στερνοκλειδικής άρθρωσης και γενικά είναι λιγότερο σοβαρός.
Συνήθως αντιμετωπίζεται συντηρητικά με ανάπαυση, ακινητοποίηση και φυσικοθεραπεία.

Οπίσθιο εξάρθρημα

Η κλείδα εκτοπίζεται προς τα πίσω, πίσω από το στέρνο.
Αυτός ο τύπος είναι πιο σπάνιος αλλά πιο επικίνδυνος λόγω της εγγύτητας σημαντικών δομών πίσω από την κλείδα, όπως η τραχεία, ο οισοφάγος και οι μεγάλες αιμοφόρες αγγείες.
Τα οπίσθια εξαρθρήματα συχνά απαιτούν επείγουσα ιατρική φροντίδα και ενίοτε χειρουργική επέμβαση.

Αιτίες

– Τραύμα: Ένα άμεσο χτύπημα στον ώμο, όπως σε ένα τροχαίο ατύχημα ή σε αθλήματα επαφής, είναι η πιο κοινή αιτία. Η δύναμη μπορεί να σπρώξει την κλείδα εκτός θέσης.

– Έμμεσο Τραύμα: Πτώση σε τεντωμένο χέρι ή χτύπημα στον ώμο μπορεί έμμεσα να προκαλέσει εξάρθρημα της κλείδας.

Συμπτώματα

– Πόνος και Πρήξιμο: Έντονος πόνος στην άρθρωση, πρήξιμο και εκχυμώσεις.
– Ορατή Δυσμορφία: Ένα εμφανές εξόγκωμα ή εσοχή πάνω από την άρθρωση (ειδικά σε πρόσθια εξαρθρήματα).

– Περιορισμένο Εύρος Κίνησης: Δυσκολία ή πόνος κατά την κίνηση του ώμου ή του βραχίονα.
– Δυσκολία στην Αναπνοή ή την Κατάποση: Σε οπίσθια εξαρθρήματα, μπορεί να υπάρξουν συμπτώματα όπως δύσπνοια, δυσκολία στην κατάποση ή αίσθηση πίεσης στο λαιμό λόγω της πίεσης στις γύρω δομές.

Διάγνωση

– Κλινική Εξέταση: Ο γιατρός θα αξιολογήσει τον ώμο για πόνο, δυσμορφία και εύρος κίνησης.

– Απεικονιστικές Εξετάσεις: Ακτινογραφίες, αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι απαραίτητες για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση και να εκτιμηθεί η έκταση του τραυματισμού.

Θεραπεία

Συντηρητική Αντιμετώπιση:
– Για πρόσθια εξαρθρήματα: Μείωση (επαναφορά της άρθρωσης στην κανονική της θέση) υπό τοπική ή γενική αναισθησία, ακολουθούμενη από ακινητοποίηση με ανάρτηση ή με σχήμα οκτώ.
– Η φυσικοθεραπεία είναι σημαντική μετά την ακινητοποίηση για την αποκατάσταση της πλήρους κίνησης και της δύναμης.

Χειρουργική Επέμβαση:
– Συνήθως απαιτείται για τα οπίσθια εξαρθρήματα ή όταν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν αποδίδει.
– Η επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει ανοιχτή μείωση και εσωτερική οστεοσύνθεση (ORIF) ή ανακατασκευή των συνδέσμων εάν είναι σοβαρά κατεστραμμένοι.

Επιπλοκές

– Υποτροπιάζον Εξάρθρημα: Ειδικά αν οι σύνδεσμοι δεν έχουν επουλωθεί σωστά ή δεν έχουν αποκατασταθεί.

– Χρόνιος Πόνος και Αστάθεια: Μπορεί να εμφανιστούν αν η άρθρωση δεν επουλωθεί σωστά.
– Τραυματισμός Γειτονικών Δομών: Ειδικά στα οπίσθια εξαρθρήματα, που μπορεί να επηρεάσουν την τραχεία, τον οισοφάγο και τα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία.

Πρόγνωση

Με την κατάλληλη θεραπεία, οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως από ένα εξάρθρημα της στερνοκλειδικής άρθρωσης, αν και ο χρόνος ανάρρωσης μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα του εξαρθρήματος

και τη μέθοδο θεραπείας που χρησιμοποιήθηκε. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά με τα οπίσθια εξαρθρήματα, μπορεί να υπάρξει υπολειμματική αστάθεια ή πόνος.