Η πάθηση ξεκινά συνήθως με το σχηματισμό μικρών οζιδίων στην παλάμη, τα οποία μπορεί να είναι ευαίσθητα. Αυτά τα οζίδια μπορεί να εξελιχθούν σε παχυνμένες χορδές ιστού που τραβούν τα δάχτυλα προς τα μέσα.

Καθώς η πάθηση προχωρά, οι χορδές σφίγγονται και συσπώνται, οδηγώντας σε κάμψη ενός ή περισσότερων δακτύλων που δεν μπορούν να εκταθούν πλήρως.

Η παραμόρφωση Dupuytren μπορεί να επηρεάσει και τα δύο χέρια, αν και μπορεί να είναι πιο σοβαρή στο ένα χέρι σε σύγκριση με το άλλο.

Η ακριβής αιτία είναι άγνωστη, αλλά είναι πιο συχνή σε ηλικιωμένους άνδρες, ειδικά σε εκείνους με καταγωγή από τη Βόρεια Ευρώπη. Παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το οικογενειακό ιστορικό, τον διαβήτη, το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ.

Η εξέλιξη της παραμόρφωσης Dupuytren μπορεί να διαφέρει, με ορισμένους ανθρώπους να βιώνουν ταχεία επιδείνωση της πάθησης, ενώ σε άλλους, εξελίσσεται πολύ αργά.