Αρθρίτιδα Αγκώνα

Η αρθρίτιδα του αγκώνα είναι μια κατάσταση κατά την οποία οι αρθρώσεις του αγκώνα φλεγμαίνουν, προκαλώντας πόνο, δυσκαμψία και μείωση της κινητικότητας. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκληθεί από διάφορους τύπους αρθρίτιδας, όπως η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η μετατραυματική αρθρίτιδα.

Τύποι Αρθρίτιδας Αγκώνα

Οστεοαρθρίτιδα

Πρόκειται για μια εκφυλιστική ασθένεια των αρθρώσεων, όπου ο χόνδρος που καλύπτει τα άκρα των οστών φθείρεται με την πάροδο του χρόνου. Είναι λιγότερο συχνή στον αγκώνα σε σύγκριση με άλλες αρθρώσεις όπως τα γόνατα και οι γοφοί.

Ρευματοειδής Αρθρίτιδα

Μια αυτοάνοση νόσος όπου το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στον ίδιο τον ιστό του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των αρθρώσεων. Συχνά επηρεάζει και τους δύο αγκώνες συμμετρικά και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή καταστροφή των αρθρώσεων.

Μετατραυματική Αρθρίτιδα

Αυτή η μορφή αρθρίτιδας αναπτύσσεται μετά από τραυματισμό στον αγκώνα, όπως ένα κάταγμα ή εξάρθρωση, που μπορεί να καταστρέψει τον χόνδρο και να οδηγήσει σε αρθρίτιδα με την πάροδο του χρόνου.

Συμπτώματα

– Πόνος: Ο πόνος είναι συνήθως το πιο έντονο σύμπτωμα, συχνά επιδεινούμενο με τη δραστηριότητα και ανακουφισμένο με την ανάπαυση.
– Δυσκαμψία: Ο αγκώνας μπορεί να γίνει δύσκαμπτος, καθιστώντας δύσκολη την πλήρη έκταση ή κάμψη του βραχίονα.

– Πρήξιμο: Πρήξιμο γύρω από την άρθρωση του αγκώνα μπορεί να συμβεί, ιδιαίτερα στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.
– Μείωση της Κινητικότητας: Με την πάροδο του χρόνου, η κινητικότητα του αγκώνα μπορεί να περιοριστεί.
– Κλικ ή Τριγμός: Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αισθανθούν ένα κλικ ή τριγμό κατά την κίνηση του αγκώνα.

Διάγνωση

Η διάγνωση συνήθως περιλαμβάνει συνδυασμό κλινικής εξέτασης, ιστορικού ασθενούς και απεικονιστικών εξετάσεων όπως ακτινογραφίες ή MRI.

Επίσης, μπορεί να πραγματοποιηθούν αιματολογικές εξετάσεις για τη διάγνωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Θεραπεία

1. Μη Χειρουργικές Θεραπείες:
– Φάρμακα: Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) χρησιμοποιούνται συχνά για τη μείωση του πόνου και της φλεγμονής. Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, μπορεί να χρησιμοποιηθούν φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).
– Φυσικοθεραπεία: Ασκήσεις για τη βελτίωση της κινητικότητας και την ενδυνάμωση των μυών γύρω από τον αγκώνα μπορεί να είναι χρήσιμες.
– Ενέσεις Κορτικοστεροειδών: Ενέσεις κορτικοστεροειδών στην άρθρωση μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή και τον πόνο.
– Τροποποιήσεις στον Τρόπο Ζωής: Αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τα συμπτώματα, χρήση εργονομικών εργαλείων ή χρήση νάρθηκα μπορεί να βοηθήσουν.

2. Χειρουργικές Θεραπείες:
– Αρθροσκόπηση: Ελάχιστα επεμβατική χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση ελεύθερων θραυσμάτων στην άρθρωση, την εξομάλυνση του χόνδρου ή την αφαίρεση του φλεγμονώδους ιστού.
– Συνοβεκτομή: Χειρουργική αφαίρεση του φλεγμονώδους συνοβιακού ιστού στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.
– Αντικατάσταση της Αρθρώσεως του Αγκώνα: Σε σοβαρές περιπτώσεις, μια κατεστραμμένη άρθρωση του αγκώνα μπορεί να αντικατασταθεί με μια τεχνητή άρθρωση.

Διαχείριση της Αρθρίτιδας του Αγκώνα

Η διαχείριση της αρθρίτιδας του αγκώνα περιλαμβάνει συνήθως ένα συνδυασμό θεραπειών. Η διατήρηση υγιούς βάρους, η παραμονή σε δραστηριότητες εντός των επιτρεπόμενων ορίων και η τήρηση των ιατρικών οδηγιών είναι απαραίτητα για τη διαχείριση των συμπτωμάτων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Η τακτική παρακολούθηση από έναν επαγγελματία υγείας είναι σημαντική για την παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου και την προσαρμογή των θεραπειών ανάλογα με τις ανάγκες.