Κατάγματα Βραχιονίου

Το κάταγμα του βραχιονίου είναι ένα σπάσιμο στο οστό του άνω άκρου, το οποίο είναι γνωστό ως βραχιόνιο οστό. Αυτός ο τύπος κατάγματος μπορεί να συμβεί σε διαφορετικά μέρη του οστού, συμπεριλαμβανομένου του εγγύς (κοντά στον ώμο), του διάφυσης (μεσαίο τμήμα του οστού) ή του άπω τμήματος (κοντά στον αγκώνα). Η θεραπεία και η ανάρρωση εξαρτώνται από τη θέση και τη σοβαρότητα του κατάγματος, καθώς και από τη γενική υγεία του ασθενούς.

Τύποι Κατάγματος Βραχιονίου:

Εγγύς Κάταγμα Βραχιονίου

Συμβαίνει κοντά στην άρθρωση του ώμου. Αυτός ο τύπος είναι συνηθισμένος σε ηλικιωμένους, συχνά λόγω πτώσεων.

Διάφυσης Κάταγμα Βραχιονίου

Συμβαίνει στο μεσαίο τμήμα του οστού. Αυτός ο τύπος μπορεί να προκύψει από άμεσο τραύμα, όπως σε αυτοκινητιστικό ατύχημα ή πτώση.

Άπω Κάταγμα Βραχιονίου

Συμβαίνει κοντά στην άρθρωση του αγκώνα. Αυτός ο τύπος είναι πιο σπάνιος και συχνά σχετίζεται με πολύπλοκους τραυματισμούς, ενίοτε περιλαμβάνοντας την άρθρωση.

Συμπτώματα

– Πόνος: Έντονος πόνος στο σημείο του κατάγματος.
– Οίδημα και μώλωπες: Συνήθη γύρω από την περιοχή του κατάγματος.
– Παραμόρφωση: Το χέρι μπορεί να φαίνεται εκτός θέσης ή παραμορφωμένο.

– Περιορισμένη Κινητικότητα: Δυσκολία στην κίνηση του ώμου, του χεριού ή του αγκώνα.
– Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα: Αν έχουν επηρεαστεί νεύρα.

Διάγνωση

Ένα κάταγμα βραχιονίου διαγιγνώσκεται συνήθως μέσω:
– Κλινικής Εξέτασης: Για την αξιολόγηση της έκτασης του τραυματισμού.
– Ακτινογραφίες: Για να απεικονιστεί το σπάσιμο και να προσδιοριστεί ο τύπος και η σοβαρότητά του.

– Αξονική ή Μαγνητική Τομογραφία: Σε πιο περίπλοκες περιπτώσεις, αυτές οι μέθοδοι απεικόνισης μπορεί να χρησιμοποιηθούν για λεπτομερή εξέταση.

Επιλογές Θεραπείας

1. Συντηρητική Θεραπεία:
– Ακινητοποίηση: Ένας νάρθηκας, μια στήριξη ή ένας γύψος χρησιμοποιούνται συχνά για να κρατήσουν το οστό στη θέση του καθώς επουλώνεται.
– Διαχείριση Πόνου: Χορηγούνται αναλγητικά φάρμακα.
– Φυσικοθεραπεία: Μόλις το οστό αρχίσει να επουλώνεται, συνιστώνται ασκήσεις για την αποκατάσταση της κινητικότητας και της δύναμης.

2. Χειρουργική Θεραπεία:
– Ανοιχτή Μείωση και Εσωτερική Καθήλωση (ORIF): Περιλαμβάνει την επανατοποθέτηση των τμημάτων του οστού και τη στερέωσή τους με πλάκες, βίδες ή ράβδους.
– Ενδομυελική Καρφίδωση: Μια ράβδος εισάγεται στο κενό κέντρο του οστού για να το κρατήσει ευθυγραμμισμένο.
– Εξωτερική Καθήλωση: Ένας σκελετός έξω από το σώμα χρησιμοποιείται για να σταθεροποιήσει το οστό εάν δεν είναι δυνατή άμεσα η χειρουργική επέμβαση.

Επιπλοκές

– Τραυματισμός Νεύρου: Το κερκιδικό νεύρο διατρέχει κίνδυνο, ιδιαίτερα στα κατάγματα διάφυσης, που μπορεί να οδηγήσει σε πτώση του καρπού ή απώλεια αίσθησης.
– Καθυστέρηση Πώρωσης ή Μη Πώρωση: Μερικές φορές το οστό μπορεί να αργήσει να επουλωθεί ή να μην επουλωθεί σωστά.

– Λοίμωξη: Κίνδυνος σε ανοιχτά κατάγματα ή μετά από χειρουργική επέμβαση.
– Δυσκαμψία και Αδυναμία: Παρατεταμένη ακινητοποίηση μπορεί να οδηγήσει σε δυσκαμψία των αρθρώσεων και αδυναμία των μυών.

Ανάρρωση

– Χρόνος Επούλωσης: Συνήθως χρειάζονται αρκετές εβδομάδες έως μήνες για να επουλωθεί ένα κάταγμα βραχιονίου, ανάλογα με τη σοβαρότητα και τη μέθοδο θεραπείας.

– Αποκατάσταση: Η φυσικοθεραπεία παίζει καθοριστικό ρόλο στην πλήρη αποκατάσταση της λειτουργικότητας και της δύναμης στο χέρι.

Εάν εσείς ή κάποιος γνωστός σας έχει υποστεί κάταγμα βραχιονίου, είναι σημαντικό να αναζητήσετε ιατρική φροντίδα για να καθοριστεί η καλύτερη θεραπεία και να αποφευχθούν επιπλοκές.