Γόνατο του Άλτη

Γόνατο του Άλτη

Το “γόνατο του άλτη” (γνωστό και ως τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα) είναι μια τραυματική κατάσταση που επηρεάζει τον επιγονατιδικό τένοντα, ο οποίος συνδέει την επιγονατίδα (γόνατο) με την κνήμη (οστό του κάτω μέρους του ποδιού). Αυτή η κατάσταση παρατηρείται συχνά σε αθλητές που ασχολούνται με αθλήματα που περιλαμβάνουν συχνά άλματα, όπως το μπάσκετ, το βόλεϊ και ο στίβος.

Συμπτώματα του Γόνατου του Άλτη
Πόνος στο κάτω μέρος της επιγονατίδας

Συνήθως το πρώτο και πιο κοινό σύμπτωμα. Ο πόνος μπορεί να είναι ήπιος στην αρχή αλλά μπορεί να γίνει πιο έντονος με την πάροδο του χρόνου, ειδικά με τη συνέχιση της δραστηριότητας.

Ευαισθησία γύρω από τον επιγονατιδικό τένοντα

Η περιοχή γύρω από τον τένοντα μπορεί να είναι ευαίσθητη όταν την πιέζετε.

Πόνος κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων

Ο πόνος συνήθως επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν άλματα ή τρέξιμο, και μπορεί επίσης να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν κάμψη του γονάτου, όπως το ανέβασμα σκάλας ή οι καθιστοί.

Δυσκαμψία

Το γόνατο μπορεί να αισθάνεται σφιχτό, ιδιαίτερα το πρωί ή μετά από περιόδους ανάπαυσης.

Οίδημα

Μπορεί να υπάρξει ελαφρύ πρήξιμο γύρω από το γόνατο

Αιτίες του Γόνατου του Άλτη

– Υπερβολική χρήση: Επαναλαμβανόμενο στρες στον επιγονατιδικό τένοντα από άλματα και άλλες έντονες δραστηριότητες μπορεί να προκαλέσει μικροτραυματισμούς στον τένοντα, οδηγώντας σε φλεγμονή και πόνο.
– Ανισορροπίες στους Μύες: Αδυναμία ή σφιχτότητα στους μυς του μηρού (τετρακέφαλοι) μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη του γόνατου του άλτη.

– Κακή Τεχνική: Η κακή τεχνική κατά τη διάρκεια των αλμάτων ή του τρεξίματος μπορεί να αυξήσει την καταπόνηση στον επιγονατιδικό τένοντα.
– Ανεπαρκής Προθέρμανση: Η μη σωστή προθέρμανση πριν από έντονη σωματική δραστηριότητα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο τραυματισμού.

Θεραπεία για το Γόνατο του Άλτη

1. Ανάπαυση: Η μείωση ή η τροποποίηση των δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν την κατάσταση είναι κρίσιμη. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθεί πλήρης ανάπαυση.
2. Πάγος: Η εφαρμογή πάγου στην πληγείσα περιοχή μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου και του οιδήματος.
3. Φυσικοθεραπεία: Ασκήσεις διάτασης και ενδυνάμωσης των τετρακέφαλων, των οπίσθιων μηριαίων και των μυών της γάμπας μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην πρόληψη υποτροπής. Οι εκκεντρικές ασκήσεις (επιμήκυνση του μυός ενώ βρίσκεται υπό τάση) είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές.
4. Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα: Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) όπως η ιβουπροφαίνη μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του πόνου και της φλεγμονής.

5. Επιγονατιδικός Ιμάντας ή Νάρθηκας: Η χρήση ενός ιμάντα ή νάρθηκα που ασκεί πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της καταπόνησης του τένοντα κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων.
6. Σταδιακή Επιστροφή στη Δραστηριότητα: Όταν τα συμπτώματα έχουν βελτιωθεί, συνιστάται μια σταδιακή επιστροφή στη δραστηριότητα, με έμφαση στη διατήρηση της σωστής τεχνικής και στην αποφυγή υπερβολικών αλμάτων ή τρεξίματος.
7. Χειρουργική: Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου οι συντηρητικές θεραπείες δεν προσφέρουν ανακούφιση, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση του κατεστραμμένου ιστού ή την επιδιόρθωση του τένοντα.

Πρόληψη

– Σωστή Προθέρμανση: Πάντα να κάνετε προθέρμανση πριν από την ενασχόληση με αθλήματα ή έντονες δραστηριότητες.
– Ασκήσεις Ενδυνάμωσης: Να κάνετε τακτικά ασκήσεις για την ενδυνάμωση των τετρακέφαλων, των οπίσθιων μηριαίων και των μυών της γάμπας.
– Διατάσεις: Συμπεριλάβετε ασκήσεις διάτασης στο πρόγραμμά σας για να διατηρήσετε την ευλυγισία στους μυς των ποδιών.

– Καλή Τεχνική: Εστιάστε στη σωστή τεχνική κατά τη διάρκεια των αλμάτων, της προσγείωσης και του τρεξίματος.
– Διαφοροποίηση των Ασκήσεων: Εναλλάσσετε το πρόγραμμα άσκησης για να αποφύγετε την υπερβολική καταπόνηση του επιγονατιδικού τένοντα.

Αν υποψιάζεστε ότι έχετε το γόνατο του άλτη, είναι σημαντικό να αναζητήσετε ιατρική συμβουλή νωρίς για να αποφύγετε την επιδείνωση της κατάστασης. Ένας επαγγελματίας υγείας μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση του τραυματισμού και να συστήσει την κατάλληλη θεραπεία.