Κατάγματα Αντιβραχίου σε Παιδιά

Κατάγματα Αντιβραχίου σε Παιδιά

Τα κατάγματα του αντιβραχίου είναι από τα πιο συνηθισμένα κατάγματα στα παιδιά. Το αντιβράχιο αποτελείται από δύο μακρά οστά, την κερκίδα και την ωλένη, τα οποία συχνά εμπλέκονται σε αυτού του είδους τους τραυματισμούς. Τα παιδιά, λόγω της δραστήριας φύσης τους, είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε πτώσεις και τραυματισμούς που μπορεί να οδηγήσουν σε κατάγματα. Ας δούμε αναλυτικά:

Τύποι Καταγμάτων Αντιβραχίου
Κατάγματα Greenstick

- Είναι συχνά στα παιδιά λόγω της μεγαλύτερης ελαστικότητας των οστών τους.
- Το οστό λυγίζει και σπάζει μερικώς, όπως όταν λυγίζουμε ένα πράσινο κλαδί.

Κατάγματα Τύπου Torus (ή Buckle):

- Προκαλούνται όταν το οστό συμπιέζεται και δημιουργείται μια εξόγκωση χωρίς πλήρη ρήξη.
- Συχνά συμβαίνουν κοντά στον καρπό λόγω πτώσης με το χέρι τεντωμένο.

Πλήρη Κατάγματα

- Το οστό σπάει εντελώς σε δύο ή περισσότερα κομμάτια.
- Μπορεί να είναι είτε μετατοπισμένα (μετατόπιση των οστών) είτε μη μετατοπισμένα.

Κατάγματα Πλάκας Ανάπτυξης

- Εμπλέκουν τις πλάκες ανάπτυξης στα άκρα των οστών.
- Ανησυχητικά καθώς μπορεί να επηρεάσουν την μελλοντική ανάπτυξη του οστού.

Κατάγματα Monteggia

- Ένα κάταγμα της ωλένης σε συνδυασμό με εξάρθρωση της κεφαλής της κερκίδας.
- Απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση λόγω της πολυπλοκότητας.

Αιτίες

– Πτώσεις: Η πιο συνηθισμένη αιτία, ιδιαίτερα η πτώση με το χέρι τεντωμένο.
– Άμεσο Τραύμα: Άμεσο χτύπημα στο αντιβράχιο, συχνά σε αθλήματα ή ατυχήματα.

– Στροφικοί Τραυματισμοί: Λιγότερο συχνοί, αλλά μπορούν να συμβούν σε δραστηριότητες όπως η γυμναστική.

Συμπτώματα

– Πόνος: Άμεσος και εντοπισμένος στο σημείο του κατάγματος.
– Οίδημα και Μώλωπες: Συχνά ορατά πάνω από την περιοχή του κατάγματος.
– Παραμόρφωση: Σε περιπτώσεις μετατοπισμένων καταγμάτων, το χέρι μπορεί να φαίνεται παραμορφωμένο.

– Περιορισμένη Κινητικότητα: Δυσκολία στην κίνηση του καρπού, του αγκώνα ή των δακτύλων.
– Ευαισθησία: Πόνος όταν η περιοχή πιέζεται ή κινείται.

Διάγνωση

– Φυσική Εξέταση: Αξιολόγηση του σημείου του πόνου, του οιδήματος και της παραμόρφωσης.

– Ακτινογραφίες: Το κύριο διαγνωστικό εργαλείο για την απεικόνιση του κατάγματος.
– CT ή MRI: Ενίοτε χρησιμοποιούνται αν το κάταγμα είναι πολύπλοκο ή εμπλέκει την πλάκα ανάπτυξης.

Θεραπεία

1. Μη Χειρουργική:
– Γύψος ή Νάρθηκας: Συχνά χρησιμοποιείται για μη μετατοπισμένα κατάγματα ή κατάγματα τύπου greenstick.
– Ανάταξη: Η ευθυγράμμιση των οστών πριν από την εφαρμογή γύψου, χρησιμοποιείται σε ορισμένα μετατοπισμένα κατάγματα.

2. Χειρουργική:
– Εσωτερική Οστεοσύνθεση: Σε περιπτώσεις σοβαρών καταγμάτων, μπορεί να χρησιμοποιηθούν πλάκες, βίδες ή καρφιά για τη συγκράτηση των οστών.
– Εξωτερική Οστεοσύνθεση: Χρησιμοποιείται για πολύ ασταθή κατάγματα ή σε περιπτώσεις όπου η εσωτερική οστεοσύνθεση δεν είναι κατάλληλη.

Ανάρρωση

– Χρόνος Επούλωσης: Διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του κατάγματος, αλλά γενικά κυμαίνεται από 4-8 εβδομάδες για τα περισσότερα κατάγματα του αντιβραχίου.
– Αποκατάσταση: Ίσως χρειαστεί φυσιοθεραπεία για την αποκατάσταση της πλήρους λειτουργικότητας, ιδιαίτερα αν υπήρξε σημαντική μετατόπιση ή χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση.

– Παρακολούθηση: Τακτικές ακτινογραφίες για να εξασφαλιστεί η σωστή επούλωση, ειδικά σε κατάγματα πλάκας ανάπτυξης.

Επιπλοκές

– Διαταραχές Ανάπτυξης: Ιδιαίτερα σε κατάγματα που εμπλέκουν την πλάκα ανάπτυξης.
– Κακή Συγκόλληση: Επούλωση του οστού σε λάθος θέση, που μπορεί να οδηγήσει σε παραμόρφωση.

– Σύνδρομο Διαμερίσματος: Σπάνια αλλά σοβαρή κατάσταση όπου το οίδημα συμπιέζει τα αγγεία και τα νεύρα, απαιτώντας άμεση ιατρική παρέμβαση.

Πρόληψη

– Προστατευτικός Εξοπλισμός: Σε αθλήματα, η χρήση προστατευτικών γαντιών ή επενδύσεων μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη καταγμάτων.

– Επιτήρηση Κατά το Παιχνίδι: Η εξασφάλιση ασφαλών χώρων για το παιχνίδι μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο πτώσεων.

Τα κατάγματα του αντιβραχίου στα παιδιά γενικά έχουν καλή πρόγνωση με την κατάλληλη θεραπεία, αλλά η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή αντιμετώπιση είναι κρίσιμες για να εξασφαλιστεί η πλήρης ανάρρωση.