Ρήξη Καταφυτικού Τένοντα Δικεφάλου

Η ρήξη του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου, γνωστή και ως ρήξη του απομακρυσμένου τένοντα του δικεφάλου, είναι μια σοβαρή τραυματική κατάσταση όπου ο τένοντας που συνδέει τον δικέφαλο μυ με την ακτίνα (ένα από τα δύο κύρια οστά του πήχη) αποκολλάται. Αυτός ο τύπος ρήξης είναι λιγότερο συχνός σε σύγκριση με τη ρήξη του εγγύς τένοντα του δικεφάλου (που συμβαίνει πιο κοντά στον ώμο), αλλά μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη λειτουργία του χεριού.

Ανατομία:

– Δικέφαλος Βραχιόνιος Μυς: Ο δικέφαλος μυς έχει δύο τένοντες στο ανώτερο άκρο του (εγγύς τένοντες) και έναν τένοντα στο κατώτερο άκρο του (καταφυτικός τένοντας). Ο καταφυτικός τένοντας συνδέει τον δικέφαλο μυ με την ακτινική απόφυση, μια οστική προεξοχή στο οστό της ακτίνας στον πήχη.

Αιτίες

Οξύ Τραύμα

Η πιο κοινή αιτία είναι ένας ξαφνικός τραυματισμός, συνήθως όταν ο αγκώνας αναγκάζεται να ισιώσει με αντίσταση, όπως κατά την άρση βαρέων αντικειμένων.

Εκφύλιση

Με την πάροδο του χρόνου, ο τένοντας μπορεί να αποδυναμωθεί λόγω επαναλαμβανόμενης χρήσης ή υποκείμενων εκφυλιστικών καταστάσεων, καθιστώντας τον πιο επιρρεπή σε ρήξη.

Συμπτώματα

– Ξαφνικός Πόνος: Έντονος, ξαφνικός πόνος στον αγκώνα ή στο μπροστινό μέρος του αγκώνα, που συχνά περιγράφεται ως αίσθηση “σκάσιμο” ή “σκισίματος”.
– Αδυναμία: Σημαντική αδυναμία στο επηρεασμένο χέρι, ιδίως σε κινήσεις όπως η στροφή του πήχη (υπτιασμός) ή η κάμψη του αγκώνα.

– Παραμόρφωση: Ο δικέφαλος μυς μπορεί να υποχωρήσει προς τον ώμο, δημιουργώντας ένα εμφανές εξόγκωμα (συχνά αποκαλούμενο ως το “σημάδι του Popeye”).
– Εκχυμώσεις και Οίδημα: Γρήγορη εμφάνιση εκχυμώσεων και οιδήματος γύρω από τον αγκώνα και τον πήχη.

Διάγνωση

– Κλινική Εξέταση: Ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει ειδικές δοκιμασίες, όπως η δοκιμασία αγκίστρωσης (hook test), για να αξιολογήσει την ακεραιότητα του τένοντα.

– Απεικονιστικός Έλεγχος: Ένα μαγνητικό τομογράφημα (MRI) ή υπέρηχος μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση, απεικονίζοντας τη ρήξη και την έκτασή της.

Θεραπεία

– Μη Χειρουργική: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα για ηλικιωμένα ή λιγότερο δραστήρια άτομα, μπορεί να συσταθεί μη χειρουργική θεραπεία, που περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία για την ενδυνάμωση των γύρω μυών.

– Τεχνικές: Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένων των μονοτομών ή διπλοτομών, και διάφορες μέθοδοι στερέωσης του τένοντα στο οστό.

– Χειρουργική Επιδιόρθωση: Η προτιμώμενη θεραπεία για τα ενεργά άτομα ή εκείνους που απαιτούν πλήρη δύναμη είναι η χειρουργική επανασύνδεση του τένοντα στο οστό. Η επέμβαση πραγματοποιείται συνήθως μέσα σε 2-3 εβδομάδες από τον τραυματισμό για καλύτερα αποτελέσματα.

Ανάρρωση

– Μετά τη Χειρουργική: Η ανάρρωση περιλαμβάνει μια περίοδο ακινητοποίησης και ακολουθείται από φυσικοθεραπεία. Η πλήρης ανάρρωση, που περιλαμβάνει επιστροφή σε φυσιολογικές δραστηριότητες και αθλήματα, μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες.

– Κίνδυνοι: Πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν δυσκαμψία, μόλυνση και υποτροπή της ρήξης, αν και αυτές είναι σχετικά σπάνιες.

Πρόγνωση

Με την έγκαιρη χειρουργική επέμβαση και την κατάλληλη αποκατάσταση, οι περισσότεροι ασθενείς ανακτούν πλήρως τη δύναμη και τη λειτουργία του δικέφαλου μυ.

Ωστόσο, καθυστερημένη θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη δύναμη και λειτουργικούς περιορισμούς.

Εάν υπάρχει υποψία για ρήξη του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου, είναι σημαντικό να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια άμεσα για την ακριβή διάγνωση και την κατάλληλη θεραπεία.